Wat gebeurt er als u belt over kindermishandeling?

Wat gebeurt er als u belt over kindermishandeling?

Een medewerker van het AMK neemt de telefoon op en een aantal vragen worden gesteld. Bijvoorbeeld: Wat heeft u precies gezien, wat is er gebeurd? En wanneer? Hoe kent u het slachtoffer? Zijn er andere mensen op de hoogte? Het AMK controleert meteen of een kind of gezin al bekend is. Na het gesprek (dat al snel een half uur duurt) vertelt de AMK-medewerker wat hij of zij gaat ondernemen. Er zijn drie mogelijkheden:

1. Advies & consult

Tijdens een telefoongesprek schat een AMK-medewerker de ernst van de situatie in en geeft advies. Misschien is het advies om contact te zoeken met het Centrum voor Jeugd en Gezin in de buurt. Of met een leraar of betrokkene op school.
In dringende gevallen kan er contact opgenomen worden met de politie. Na een adviesgesprek onderneemt het AMK zelf geen actie. Er wordt ook geen dossier aangelegd. De medewerker vertelt dit duidelijk, zodat u weet waar u aan toe bent.

Heeft u vaker telefonisch contact, om u bijvoorbeeld bij te staan in uw gesprekken met de ouder(s), dan spreekt men van een consult.

2. Melding

Is een adviesgesprek niet voldoende, dan kunt u een officiële melding doen. Het AMK mag pas stappen ondernemen als zij uw naam en telefoonnummer hebben. Professionals mogen in principe niet anoniem melden. Dit mag alleen als de melding u persoonlijk in gevaar kan brengen. Uw naam wordt in principe niet door het AMK aan het betrokken gezin prijsgegeven. De medewerker die overlegt het telefoongesprek altijd met collega's. Om een betere inschatting van de situatie te maken.

3. Onderzoek

Als het AMK inschat dat het kind waarvoor is gebeld waarschijnlijk wordt mishandeld, doet het AMK onderzoek naar de gezinssituatie van het kind. Tijdens zo'n onderzoek praat het AMK met de ouder(s)/verzorgers. Er wordt ook informatie ingewonnen bij school en de huisarts. Als er inderdaad sprake is van kindermishandeling, dan zet het AMK hulpverlening in gang.
Samen met de ouders zoekt het AMK naar passende hulpverlening. Als de ouders niet mee willen werken, kan het voorkomen dat de Raad voor de Kinderbescherming wordt ingeschakeld. Alles wordt in het werk gesteld om de situatie van het kind te verbeteren.